AHVÂL

Yalnızlığa palazlanan yüreğim

             âhuzar içinde

Kuytusuna Kelkit'in dayar ağzını

Demlenir tanımsız kederlerle

Kül rengi zamanlar
    Aşka yontarken yüreğimi
       Duygular sallanır
            Dipsiz boşluklarda

Ellerim
       Gözlerim
            Sesim
                 Tutanaksız
                      Tedirgin
                         Biraz hoyrat
                           Biraz yabanıl...

Ey dil-i âvare
Geçmeyecek mi
              bir günün de senin
Gamdan âzâde?